Dzisiaj postanowiłem zająć się wyjaśnieniem reguł gry oraz dobrych praktyk w turniejach, które nie są obsługiwane przez krupierów. Myślę, że początkujący gracze będą w stanie wyciągnąć coś wartościowego z lektury niniejszego artykułu i dzięki temu swobodniej będą się czuć w trakcie swojego debiutu lokalnych rozgrywkach.

Jeszcze kilka miesięcy temu praktycznie nie grałem w pokera na żywo. W przeszłości miałem przyjemność rywalizować ze znajomymi w kilku sesjach turniejowych i cashowych, ale nigdy nie były to rozgrywki, które odbywały się regularnie. Graliśmy od przypadku do przypadku w grę, w której, z racji występowania elementu baśniowego, karty najczęściej schodziły na dalszy plan.

Obecnie gram minimum raz w tygodniu, a zdarza się, że i dwukrotnie. We wtorki, jako rasowy przestępca, biorę udział w undergroundowych rozgrywkach turniejowych za 30 zł, a w niektóre weekendy – również za 30 zł, tyle że tym razem dorzucone do puli z poszanowaniem obowiązującego prawa – w oficjalnych rozgrywkach legalnej pokerowej ligi.

Z każdym tygodniem nabywam coraz większej ogłady przy stole; coraz więcej też wiem na temat obowiązujących zasad i dobrych praktyk. Widzę też, z czym początkujący gracze mają największe problemy i co najbardziej przeszkadza w płynnej rozgrywce i hamuje jej przebieg. Z tego powodu postanowiłem napisać małą instrukcję dla „świeżaków”, którzy wybierają się po raz pierwszy na turniej live, w którym krupierem jest każdy z uczestników.

Zabieram Was na partyjkę pokera

Załóżmy, że wybieracie się po raz pierwszy na legalne pokerowe rozgrywki. Nie wiecie, jak się zachować i na co zwrócić uwagę. Pokażę Wam kilka prostych praktyk, dzięki którym bez strachu wskoczycie do gry i nie będziecie zwalniali tempa; nie będziecie pokerowymi zawalidrogami.

Martin Kabrhel - czołówka

Przy okazji pozwolę sobie na taką małą dygresję. Weźcie pod uwagę to, że struktury amatorskich turniejów są tak konstruowane, że gry odbywają się w formacie turbo i hyper-turbo, a to oznacza, że blindy rosną bardzo szybko i ani się obejrzycie, a już znajdujecie się w sytuacji, w której do dyspozycji pozostają Wam już tylko dwie opcje: all-in or fold. Dlatego też, aby wszystkim nam żyło się lepiej, powinniśmy zadbać o to, aby gra przebiegała w możliwie szybkim tempie. Dajmy sobie szanse na wykorzystywanie przewagi umiejętności, gdy mamy jeszcze taką możliwość. Blindy rosną nieubłaganie i dla większości z Was pokerowa loteria jest czymś, co i tak się pojawi. Jednak warto postarać się trochę, aby ten moment jak najbardziej odsunąć w czasie. Można to zrobić, jeśli uczestnicy turniejów będą przestrzegali podstawowych zasad.

Przyjście do klubu

Pamiętajcie o tym, żeby się nie spóźniać. Szczególnie gracze, którzy nie są jeszcze zarejestrowani powinni przyjść kilkadziesiąt minut przed planowanym rozpoczęciem gry. Formalności związane z wypełnieniem deklaracji uczestnika nie trwają długo, ale kolejka chętnych często jest bardzo długa, a to skutkuje nerwowością i opóźnieniami, a te mogą w w późniejszej fazie turnieju odegrać istotną rolę. Gdy gra będzie się przedłużać, przy stołach będzie siedziało jeszcze wielu graczy, dyrektor turniejowy może zadecydować o wycięciu ze struktury niektórych poziomów lub o skróceniu czasu trwania leveli. Nie jest to Wam na rękę.

Powitanie

Wszystkim nam zależy na tym, aby zabawa przy grze w pokera przebiegała w dobrej atmosferze. Stąd też w dobrym tonie jest zapoznanie się z graczami, z którymi siedzicie przy stole. Pamiętajcie jednak o tym, aby już na samym początku, tj. w chwili, gdy zegar jeszcze nie ruszył, rozłożyć karty face-up i wybrać dealera w pierwszym rozdaniu. Po tej czynności pierwszy rozdający powinien od razu potasować karty i czekać na komendę do rozpoczęcia gry. W ten sposób już na pierwszym poziomie blindów zaoszczędzicie kilka minut z cennego czasu.

Ante

Jakiś czas temu pokerowy świat odwrócił się od klasycznej formy pobierania ante, które w starej erze wpłacali wszyscy gracze siedzący przy stole. Powodem zmiany na Big Blind Ante (ante płaci osoba na BB) lub Button Ante (osoba na BTN) były przestoje w grze. Uczestnicy rozgrywki często zapominali o tym, żeby uiścić obowiązkową opłatę; duże opóźnienia generowało też ciągłe rozmienianie żetonów.

Obecnie ante płaci tylko jeden gracz – ten, który znajduje się na jednej z dwóch wymienionych pozycji (różne ligi grają w różny sposób), i robi to w imieniu wszystkich graczy siedzących przy stole. Gdy dochodzicie do pozycji BB, przed rozdaniem przesuwacie za linię jeden BB (duży blind) i jeden BB (ante), łącznie dwa blindy. W przypadku Button Ante, gracz przesuwa na środek stołu jeden BB.

Dobre praktyki związane z płaceniem ante

  • warto przestrzegać zasady, aby oba blindy znajdowały się na oddzielnych kupkach, tzn. BB (blind) bezpośrednio przed graczem, a ante o wartości BB na środku stołu.
  • aby przyspieszyć rozgrywkę warto zawczasu rozmienić żetony, aby móc zapłacić dużego blinda i ante w odpowiednich nominałach i od razu rozpocząć nowe rozdanie.
  • w grze w formacie BBA i BA nie występuje zmniejszenie wartości ante o 50%, gdy gra odbywa się w mniejszym gronie, a taka zasada obowiązywała, gdy wszystkie osoby przy stole w każdej kolejce płaciły ante. Nawet w heads-upie obowiązuje konieczność wpłacania ante w pełnej wartości.

Podstawowe zagadnienia związane z przebiegiem gry

Duży problem dla nowych graczy stanowi rozeznanie się w wartości zagrań przeciwników oraz postawienie lub sprawdzenie zakładów w prawidłowy sposób. Idealnie jest, gry każdy z uczestników gry anonsuje swoje intencje, wtedy sprawa jest zawsze w pełni klarowna. Niestety nie ma co liczyć na to, że wszyscy będą stosować się do tej praktyki, dlatego zapamiętajcie kilka podstawowych zasad, które sprawdzą się w amatorskich rozgrywkach oraz w kasynach:

  • wrzucenie jednego żetonu do puli jako open limp bez werbalnej deklaracji oznacza call. Przykład: Blindy 100/200. Gracz nie ma drobnych żetonów i rozpoczyna akcję wrzuceniem żetonu o nominale 1.000. To jest tylko wyrównanie blinda, czyli zagranie za 200.
  • wrzucenie jednego żetonu do puli po zagraniu rywala oznacza: call (jeśli jest to żeton o mniejszym nominale niż wartość sprawdzenia), raise (nawet bez werbalnej deklaracji, jeśli jest to żeton/y o większym nominale). Przykład: Gracz zagrywa za 1.000. Wy, bez werbalnej deklaracji, wsuwacie żeton za 5.000, jest to raise do 5.000.
  • mimo wszystko pamiętajcie o tym, że w dobrym tonie jest werbalne oznajmienie wartości zagrania.
  • jeśli jako pierwsi dołączacie do puli, możecie zagrać open limp (czyli wyrównanie wartości BB) lub raise (podniesienie stawki). Przykład: W grze z limitem 100/200 open limp wynosi 200, a minimalny raise 400, czyli dwukrotność BB.
  • gdy ktoś przed Wami przebił, minimalne przebicie wynosi wartość wcześniejszego zagrania + wartość wcześniejszego przebicia. Przykład 1: W tej samej grze jeśli rywal zagrał za 400, a wy chcecie przebić jego zagranie o minimalną wartość, najmniej możecie zagrać za 600 (zagranie rywala za 400 plus 200, bo o tyle została przebita wartość BB). Przykład 2: Otwieracie grę za 500. Przebija Was rywal do 1.500. Wasze minimalne przebicie nie może być mniejsze niż 2.500 (1.500 wyrównanie przebicia + 1.000, bo o tyle przebito Wasze otwarcie za 500).
  • w sytuacji all-in (zasady TDA):
    a) jeśli zagranie nie przewyższa minimalnego przebicia, nie ma ponownego otwarcia betowania. Przykład: Blindy 100/200. Jeden z graczy zagrywa na flopie za 500, a będący za nim krótki stack oznajmia all-in za 700. Do gry dołączają jeszcze inni gracze. Akcja wraca do pierwotnego agresora. Z racji tego, że nie został spełniony warunek minimalnego przebicia, które wynosi 1.000, nie może on teraz przebić ponownie, tylko musi dołożyć 200, żeby uczestniczyć dalej w grze lub sfoldować.
    b) jeśli zagranie przewyższa minimalne przebicie, betowanie otwierane jest na nowo. Przykład: Ta sama sytuacja, tyle że po zagraniu za 500 krótki stack zagrywa all-in za 1.300. Również to zagranie sprawdzają inni gracze. W tym momencie gdy akcja wróci do pierwotnego agresora, może on przebić po raz kolejny.

Gdy wyeliminowany jest gracz na blindach

Od czasu do czasu zdarzy się tak, że wyeliminowana z gry zostanie osoba, która miała znajdować się w kolejnym rozdaniu na dużym lub małym blindzie. W tym przypadku obowiązują następujące zasady:

  • jeśli odpada gracz na UTG, który miał być w kolejnym rozdaniu na BB, to na BB wchodzi kolejny gracz za nim;
  • jeśli odpada gracz na BB, który miał być w kolejnym rozdaniu na SB, to gra się bez małego blinda;
  • jeśli odpada gracz na SB, który miał być w kolejnym rozdaniu na BTN, to button zostaje na jedno rozdanie u gracza, który był na buttonie w poprzednim rozdaniu.

Inne dobre praktyki

  • Jeśli gra odbywa się np. na stołach bilardowych, nie silcie się na rozdawanie kart przez cały stół. Często prowadzi to do błędów, a wtedy konieczne jest powtórzenie rozdawania. Zamiast tego wyłóżcie karty dla wszystkich graczy bezpośrednio przed sobą, a po skończeniu rozdawania Wasi przeciwnicy pomogą w odpowiedniej dystrybucji kart.
  • Nie wrzucajcie żetonów bezpośrednio do puli, tylko ustawcie je przed sobą; ułatwi to innym graczom rozeznanie się w sytuacji. W kasynie krupier upomni Was za takie zagranie.
  • Po zakończeniu rundy obstawiania rozdający (lub inni gracze, którzy bliżej siedzą) powinni przerzucić żetony z poprzedniej rundy licytacji na środek stołu. W ten sposób sytuacja staje się bardziej przejrzysta.
  • Wydawanie reszty. Jeśli gracie wyższym nominałem i należy się Wam reszta, nie wydawajcie sobie pieniędzy z puli od razu po własnym zagraniu. Zróbcie to dopiero po zakończeniu danej rundy licytacji. Wcześniejsze zamieszanie nie jest potrzebne i może przedłużyć rozgrywkę, a przecież może się okazać, że po Waszym zagraniu rywale sfoldują i żadne wydawanie reszty nie będzie potrzebne. W mało skomplikowanych sytuacjach możecie z wydawaniem reszty poczekać nawet do samego końca rozdania.
  • Pule główne i poboczne. Jeśli w wieloosobowych sytuacjach all-in znajduje się pula główna i poboczna, dbanie o to, aby żetony leżały na właściwych kupkach jest absolutną koniecznością. W skomplikowanych scenariuszach dobrze wspomóc się wiedzą bardziej doświadczonych graczy. Zawsze ktoś taki siedzi przy stole. Główna zasada jest taka – main pot tworzy ta część, w której znajdują się wszystkie żetony gracza zagrożonego eliminacją i jego rywali. Jeśli pomiędzy pozostałymi w rozdaniu graczami dalej toczy się gra, ich żetony lądują w osobnej puli, w której krótki stack nie ma już swoich udziałów.
  • Zgłaszanie eliminacji. Jeśli odpadamy z turnieju, w dobrym tonie jest zgłoszenie tego faktu obsłudze. To nie jest kasyno i czasami dyrektor turniejowy nie widzi, że trzeba balansować stoły. Krótka informacja o tym, że siedziało się przy danym stole i że po Waszym odejściu zostało x graczy jest pomocna i zawsze mile widziana.

Podsumowanie

Skoro już gramy w pokera, postarajmy się robić to w taki sposób, aby nie cierpiała na tym sztuka. Zasady są po to, żeby ich przestrzegać, ale również po to, aby pomóc nam uporządkować grę i nadać jej przebiegowi odpowiedni rytm. Tu nie chodzi o to, że mamy być śmiertelnie poważni przy stołach, absolutnie nie, ale o to, żeby w specyficznych warunkach, w których każdy uczestnik turnieju co orbitę rozdaje sam karty i w których występuje wielu początkujących graczy, prowadzić rozgrywkę w takim tempie, aby gra nadal nas bawiła, a nie tylko irytowała.

Mam nadzieję, że powyższa instrukcja przyczyni się do poprawienia komfortu gry w domówkach oraz w amatorskich rozgrywkach legalnych pokerowych lig.

PPPoker Darmowe 10€

PPPoker

The post Zbiór zasad i dobrych praktyk w amatorskich rozgrywkach pokerowych appeared first on PokerGround.com.

Powered by WPeMatico